چهارمین نشست ارائه یافتههای پژوهشی با عنوان «بررسی روشهای تأمین سرمایه و هزینه تولیدات سینمایی مبتنی بر راهبردهای صنایع فرهنگی» به همت دفتر مطالعات و دانش سینمایی برگزار شد.
به گزارش اداره کل روابط عمومی سازمان سینمایی، در این نشست که با حضور جمعی از مدیران، استادان، کارشناسان و علاقهمندان سینما برگزار شد، سید محمدصادق مرکبی، پژوهشگر این طرح، هدف اصلی پژوهش خود را شناسایی شیوههای نوین تأمین سرمایه و هزینههای تولیدات سینمایی بر مبنای راهبردهای صنایع فرهنگی عنوان کرد و گفت: فیلم صرفاً یک محصول نمایشی نیست؛ سینما در یک شبکه بزرگتر فرهنگی و اقتصادی معنا پیدا میکند و تحلیل آن باید همزمان به بازار، ارزش فرهنگی و مسیرهای متنوع درآمدزایی توجه داشته باشد.
وی با تأکید بر اینکه آینده اقتصاد سینمای ایران در گرو حرکت به سوی الگوی «داراییمحور»، «بازارمحور» و «زیستبوممحور» است، افزود: در این الگو، فیلم تنها محصولی برای اکران و گیشه نیست، بلکه هسته مرکزی یک اکوسیستم سرگرمی و یک دارایی فکری (IP) به شمار میرود که میتواند از مسیرهای گوناگون، ارزشآفرینی مستمر داشته باشد.
مرکبی تصریح کرد: اگر به فیلم تنها به عنوان یک محصول تکبعدی نگاه شود، عمر کوتاهی خواهد داشت؛ در حالی که اثر سینمایی یک سرمایه ویژه فرهنگی است که پس از مراحل پژوهش و تولید به محصول دیداری و شنیداری تبدیل شده و نباید حیات آن با پایان دوره اکران خاتمه یابد؛ به بیانی دیگر، اثر باید پایدار، مستمر و جریانساز باشد.
در این پژوهش، چهار سناریوی اجرایی شامل «فیلم فاخر ملی - منطقهای»، «پروژه فراملی با ظرفیت فرانچایز»، «فیلم مستقل و کمبودجه» و «فیلم تجاری متوسط» به عنوان نقشه راه عملیاتی برای تأمین مالی انواع پروژههای سینمایی پیشنهاد شده است.
در ادامه نشست، مجید شیخانصاری در جایگاه منتقد، با بیان اینکه این پژوهش کلیدواژهها و چارچوبهای بسیار مناسبی در اختیار سازمان سینمایی قرار میدهد که میتواند با غربالگری و کاربست آنها به اصلاح وضعیت موجود کمک کرد، گفت: وقتی یک پژوهش پرسشهای بنیادین ایجاد کرده و بستر گفتگوهای تخصصی را فراهم میکند، نشاندهنده دقت، صداقت و مسیر درست پژوهشگر است.
این استاد دانشگاه با تأکید بر اینکه «گفتگو» کلید اصلاح خوانشهای نادرست در حوزه اقتصاد کلان سینماست، افزود: این پژوهش با رویکردی علمی انجام شده و احترام پژوهشگر به مخاطب و موضوع، بیانگر عمق دانش اوست؛ هرچند در بخشهایی میان انتظارات تحلیلی از چنین عنوانی با ساختار فعلی پژوهش، فاصلههایی وجود دارد که قابل بحث و تکمیل است.
بررسی اقتصاد خرد و کلان سینما، موانع رسیدن به سینمای آرمانی، مشوقهای مالیاتی برای سینماگران، توجه به سینمای متعالی و جریانساز در راستای اهداف فرهنگی و تمدنی، حفظ و تقویت زنجیره ارزش صنعت سینما، تبدیل سینما به پیشران صنایع خلاق و فرهنگی، ارتقای قدرت نرم و سرانه مصرف فرهنگی کشور، بررسی زنجیره اصلی سینما (تولید، توزیع، نمایش و بهرهبرداری ثانویه)، تحول درآمدی از گیشه به اکوسیستم سرگرمی و توسعه بازار کالاهای جانبی (مرچندایزینگ) از دیگر محورهایی بود که در این نشست به آنها پرداخته شد.
در پایان، اساتید حاضر به پرسشهای شرکتکنندگان درباره ابعاد اجرایی این پژوهش پاسخ دادند.
گفتنی است در این نشست، روحالله حسینی (معاون توسعه فناوری و مطالعات سینمایی)، حسین یزدانشناس (مدیرکل دفتر مطالعات، توسعه دانش و مهارتهای سینمایی)، محمدحسین فرج (مدیرکل دفتر توسعه فناوری سینمایی و سمعی و بصری) و مسعود نجفی (مدیرکل روابط عمومی سازمان سینمایی) حضور داشتند.